- Halo? - Gdzie jesteś?
U Virginie.
- Jest obok? - Nie.
W tej chwili wyjdź z domu.
Dlaczego?
Wierzymy, że to ona jest morderczynią.
- Co? - Lucie...
Co ty mówisz?
Nie mam czasu na wyjaśnienia. Zachowuj się naturalnie.
Virginie nie wie. Na zewnątrz czeka dwóch policjantów.
- Zadzwoń, jak wyjdziesz. - Dobrze.
Cholera!
Tego szukasz?
Tak.
Trzymaj.
Wychodzisz?
Dokąd idziesz?
Na spacer.
- Czego się boisz? - Co?
Mówię niewyraźnie?
Skąd.
- Spytałam, czego się boisz. - Nie boję się.
Bo ja wiem.
Patrzysz na mnie jak na potwora.
Proszę.
Na razie.
To nie te.
Masz szczęście, że masz Damiena.
Myślałam,
że z Alexem będzie inaczej.
Że mnie zaakceptuje.
Zawiodłam się.
Nie wiesz, jak to jest
być odrzucaną i upokarzaną.
Nie znasz tego paskudnego uczucia.
Nie.
Widzisz,
jedyne, co mnie uspokaja,
co koi mój ból,
to ich śmierć.
Ta cisza...
chwilę po...
jest ogłuszająca.
Virginie, wypuść mnie.
Policja.
Otwórz drzwi.
Spokojnie. Tobą zajmę się później.
Otwierać!
Spodoba ci się.
Damien, zamknęłam się w łazience. Ma broń.
Spokojnie. Stan i Christophe się nią zajmą.
Wszystko będzie dobrze.
W łazience jest okno.
Spróbuj nim wyjść.
Są w nim kraty.
Jest tam pani?
Tak!
Gdzie pani znajoma?
Gdzieś w domu. Ma broń.
Idziemy po panią.
Sprawdzę pokój.
Czysto.
Po prawej też.
Gdzie pani jest?
W łazience, po prawej od schodów.
Już idę.
Lucie!
Słyszysz mnie?
Lucie!
Co mam robić?
Jak to jest się bać?
Podnieca cię to?
Wypuść mnie.
„Wypuść mnie, Virginie!
Boję się!”
Damien...
Damien, zrób coś.
Zamknij się w końcu!
Damien...
Przestań!
Nie!
Co robisz?
Lucie!
Ruszajcie się!
Szybko.
- Halo? - Coś ty zrobiła?
Tylko mały zastrzyk. Śpi jak niemowlę.
Jeśli coś jej zrobisz...
To co? Zmienisz się w swoją matkę?
Suka!
ODCINEK 6
Nikogo nie ma.
Na górze leży Christophe.
Lucie...
Mogłem temu zapobiec.
Miałem ją pod nosem
i nic nie zrobiłem.
Wy też nie.
Nie ochroniłem jej!
Dlaczego mnie w to wciągnąłeś?
Po co z tym do mnie przylazłeś?
Dlaczego?
Nie teraz!
Damien...
opanuj się!
Ja też cierpię.
Wszyscy cierpimy. Straciliśmy dziś dwóch kolegów.
Musimy znaleźć twoją żonę.
Oddychaj. Potrzebuję cię.
Słyszysz?
Znajdziemy ją.
Znasz ją od pięciu lat,
musisz coś wiedzieć.
Nie...
Miała jakichś znajomych?
Mówiła,
że jesteśmy jej jedyną rodziną.
No jasne.
Nie znam jej.
I co?
Zniknęła.
Żadnych nowych śladów.
Kochana,
jesteś przerażona.
Wiem, co myślisz.
„Co za dziwka.
Przez cały ten czas mnie oszukiwała”.
Ale to nieprawda. Ja cię kocham.
„Virginie, czy on kłamie?
Virginie, myślisz, że jego matka nie żyje?
Virginie, jestem w ciąży! Co ja pocznę?”
Dobrze się z tobą bawiłam.
Znaleźliśmy jej samochód.
Musiała uciec innym.
Sprawdź to.
Na pewno?
Kiedy wykonano ostatni przelew?
Zeskanuj portret.
- Roześlij, gdzie się da. - Dziękuję.
Już wysyłam.
Wszyscy na stanowiska. Liczy się każdy szczegół.
- Achille. - Tak?
Włącz kamery
i zrób zbliżenie na telefon Jeanne.
ŁADOWANIE...
Cholera. Za nią stoi klatka.
Ja też chciałam być matką.
Ja też mam brzuch.
Ale mój jest do niczego.
Martwy.
Przywitaj się ze wszystkimi.
Nie chcesz?
Nie gniewajcie się. To przez hormony.
Skoro już jesteście, zabawmy się.
Znacie grę w siedem rodzin?
Nieważne. Ja zacznę.
Oddam wam Lucie i dziecko
z rodziny Carrot,
jeśli w zamian dostanę matkę.
Wymiana za cztery godziny. Niedługo podam wam miejsce.
Stern, daj mi telefon.
Dziękuję.
Damien,
Jeanne chce z tobą mówić.
Tak?
Zgódź się, Damien.
Zabije cię.
Lucie nosi twoje dziecko.
Ocal ich.
Pozwól mi zrobić to dla ciebie.
Proszę.
- Wymieniamy się. - Zaraz.
Co, jeśli współpracują?
Nie mamy na to czasu. Musimy ratować ciężarną kobietę.
Szofia, zbierz ludzi.
Achille, załatw lokalizator.
Co na to prefekt?
Ja się nim zajmę.
Chcesz?
Ty głupia szmato!
Daję ci pić, a ty na mnie plujesz?
Jesteś niemożliwa!
Oszalałeś?
Nie mogę się na to zgodzić.
Wypuścić dwie morderczynie?
Może zaprosimy jeszcze Hannibala Lectera?
Nie ma innego wyjścia.
Będziemy przygotowani.
Postawiłem na nogi agentów specjalnych.
Zamontujemy Modliszce nadajnik, dzięki któremu je namierzymy
i aresztujemy po wymianie.
Jeśli się nie zgodzisz, zginie ciężarna kobieta.
To ty nas w to wciągnąłeś.
Ty zorganizowałeś tę nieszczęsną współpracę z Modliszką.
Od tej pory ja wydaję rozkazy.
Jeśli się nie uda,
powiesz, że o tym nie wiedziałeś
i zrzucisz winę na mnie.
Wezmę wszystko na siebie.
Spieprzysz sobie karierę.
Owszem.
Ale nie tobie.
Nadajnik.
Tak cię namierzymy.
Zacznie działać, kiedy poczuje się pewnie.
Musimy mieć ją na muszce,
żeby odzyskać cię całą i zdrową.
Wszystko będzie dobrze.
Nie zostawię cię.
Tak?
Porte de Saint-Cloud.
Zadzwonię później.
Spędziłam z tobą tyle czasu,
a nic o tobie nie wiem.
Lubiłam twoje milczenie.
To moja specjalność,
pani Carrot.
Między nami zgoda?
Tak.
Ruszaj.
Halo?
Wjedźcie na A13 w kierunku Rouen.
Zjazd ósmy,
na Mortefontaine.
Tam się spotkamy.
Tak?
To tu.
Zatrzymajcie się.
Stój. Jesteśmy.
Spójrz za siebie.
Widzisz wzgórze?
Jestem na szczycie.
Gdzie Lucie?
Tutaj.
Ze mną.
Chcę ją zobaczyć.
Wejdźcie. Sami.
Tylko we dwoje.
Nie ma mowy.
Twój wybór.
Nie jesteś już dzieckiem,
ale chętnie się z tobą przejdę.
I co?
Zostańcie tu.
Stójcie.
Wystarczy.
Wypuszczę Lucie.
Jeanne pójdzie ze mną, sama.
Może kiedyś mi wybaczysz.
Opiekuj się nim.
Dziękuję.
W porządku?
Tak.
Co z nadajnikiem?
Działa. Idą przez las.
Dobrze.
Szofia, weź ludzi. Spróbujcie je dogonić.
Zaczekamy na skraju lasu.
Zostaniesz z Achille'em.
Dobrze.
Co się dzieje?
Lucie...
Wezwij karetkę!
Mój brzuch!
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Ratujcie Jeanne!
Co ja powiem Ninon?
Jest taka wrażliwa.
Zaczekajmy na diagnozę.
Zawiozę ją na noc do ojca.
Dziękuję, że się nią zająłeś.
Drobiazg.
Zrobiła was w konia.
Wszystko zaplanowała.
Daj już spokój.
Chciała nam pomóc
odzyskać Lucie.
Dlatego się zgodziła.
Jasne?
Wierzysz w to?
Tak.
- Co z nią? - Nie wiadomo.
- A Jeanne? - Złe wieści.
Znaleźliśmy to w lesie.
Jej nadajnik.
Przeczesujemy teren.
Zniknęły bez śladu.
Nie wiemy, czy Virginie wyrzuciła nadajnik
czy twoja matka sama się go pozbyła.
Panie Carrot.
Powstrzymaliśmy krwawienie.
Połknęła Mifepriston lub Mifegyne.
Środek o działaniu poronnym.
Co z dzieckiem?
Jeszcze nie wiemy.
Posmaruję brzuch.
Uwaga, żel jest zimny.
Tak mi przykro.
Proszę usiąść.
Jest.
- Widzi pani? - Nie.
To ten punkt.
Przeżyje?
Podaliśmy pani leki przeciwskurczowe.
Powinny pomóc.
Zostawimy państwa. Potem odprowadzę panią do pokoju.
- Dobrze? - Tak.
Co z twoją mamą?
Zniknęła.
Nadajnik leżał w lesie.
Możliwe, że sama go wyrzuciła.
Chyba wiem, gdzie mnie trzymała.
W kopalni kaolinu.
Zwróciłam uwagę na podłoże.
Było z gliny, której używamy w studiu.
Jechałyśmy dość krótko.
Gdzie się spotkaliśmy?
W Val d'Oise przy Mortefontaine.
Montesson...
W Montesson jest kopalnia.
Jedźmy po Jeanne.
Oszalałeś? Wymiana poszła fatalnie.
Jeśli wyślesz tam antyterrorystów, skończy się rzeźnią.
Nie prowadzę już sprawy.
Jadę tam.
Z twoją zgodą czy bez.
Damien...
Jeanne cię zdradziła. Jest niebezpieczna.
Pomyśl o przyszłości. O swojej rodzinie.
Matka też do niej należy.
Idę się przewietrzyć.
Cholera...
Zadzwoń po Sterna. Przyda się nam.
Całe życie nade mną czuwałaś.
Zabiłaś tego gnoja, mojego ojca.
Z wdzięczności robiłam wszystko, żeby cię uszczęśliwić.
Kiedy siedziałaś w więzieniu,
odtworzyłam twoje dzieło.
Dbałam o syna.
Znalazłam mu żonę.
Chciałam, żeby mieli dzieci.
Ale nie.
To nie wystarczyło.
Zdradziłaś mnie.
Wybrałaś jego.
Choć tobą gardzi i nigdy nie zrozumie.
Dałam ci wszystko i mogę wszystko odebrać.
I wiesz?
- Już to zrobiłam. - Czyżby?
Jak?
Lucie była spragniona.
Dałam jej wody
ze środkiem poronnym.
Myślisz, że mnie to obchodzi?
Nic nie rozumiesz.
Camille,
nie zdradziłam cię.
Przecież sama oddałam ci nadajnik.
To oni znaleźli twój profil.
Słuchali naszych rozmów.
Sama wszystko im powiedziałaś.
A moja matka?
Jak do niej dotarli?
Dzięki kołysance,
którą nuciłaś, kalecząc Fortina.
Śpiewałam ją Damienowi, kiedy był mały.
Wejście jest na dole.
Domyślili się, że morderca musiał mnie widzieć.
Mogła to być twoja matka...
albo ty.
Camille...
ty sama się zdradziłaś.
Ale nie przejmuj się.
Liczy się to, że ty i ja
jesteśmy wolne.
A Damien?
On nie rozumie.
Wierzy w sprawiedliwość.
My nie możemy.
Wyłącz zasilanie.
Jest moim synem,
ale spadkobierczynią...
jesteś ty.
Potrzebuję cię.
Pomóż mi tak, jak ja kiedyś tobie.
Wypuść mnie.
Mam niedokończone sprawy.
Czas ucieka.
Ktoś tu został sierotą.
Rozdzielmy się.
Dalej!
Szukajcie, pieski.
Damien!
Widzę cię.
Tu jestem.
Zdejmijcie gogle!
Łapcie ją!
Stój!
Gdzie jest Jeanne?
- Nie ma jej. - Jak to?
Co?
Zniknęła.
Zajmijcie się nią.
Jeanne!
Nie uciekła bez powodu.
Musiała mieć jakiś cel.
Dlatego Virginie ją wypuściła.
Pozwól mi ją przesłuchać.
To niemożliwe.
Sprawę przejął ktoś inny.
W celi.
Bez mikrofonów i kamer.
Gdzie jest Jeanne?
Wszyscy jej szukają.
Muszę znaleźć ją pierwszy.
Inaczej ją zabiją.
Nie mogę.
Jeanne na mnie liczy.
Jesteśmy podobne.
Przeżyłyśmy to samo.
Puszczaj. Nic nie rozumiesz.
Wykorzystała cię.
Jesteś chory, Camille!
Może i tak.
Ale twoja matka też.
I to od dawna.
Myślisz, że ją znasz, bo masz kilka wspomnień z dzieciństwa.
Ale nic o niej nie wiesz.
O czym ty mówisz?
Gadaj.
Mówię o źródle zła.
O tym, co nas połączyło.
Znam prawdę.
Ty też ją poznasz,
ale będzie za późno.
DOKTOR MULLER
Rozpoczynamy seans hipnozy,
żeby zrozumieć, co tobą kierowało.
Jesteś gotowa?
Tak.
Jest słoneczny dzień. Małpy hałasują.
Boję się ich i myślę o mamie.
Wczoraj z tatusiem obserwowaliśmy słonie nad wodopojem.
Ale nie było tak fajnie jak z mamą.
Dziś w nocy tata płakał.
Wołał ją we śnie.
Jutro minie rok, odkąd zginęła.
Jest mi smutno. I wciąż boję się lwa.
Tego, który zabił twoją matkę?
Gdyby nie on, wciąż by żyła.
Lew został uśpiony, Jeanne.
Nieprawda. On wrócił.
Chce, żebym go pieściła.
Jest silny, nie mogę odmówić.
Gdzie doszło do ataku?
W mojej sypialni.
Cześć, tato.
Co tu robisz?
Przyszłam ci powiedzieć, że wszystko pamiętam.
Jeanne, śpisz?
Moja mała...
Kochanie...
Charles, co robisz?
Zaraz wracam, kochanie.
Zaraz wracam.
Co ty wyprawiasz?
Jesteś obrzydliwy!
- Chory! - Przestań.
To prawda, jestem chory!
Nic nie rozumiesz.
To się nie powtórzy.
Wynoś się!
- Jestem chory! - Jesteś zwierzęciem!
Puszczaj mnie!
Byłaś dla mnie wszystkim.
Kochałem cię, Jeanne.
Odrobinę za bardzo.
Myślałem, że też mnie kochasz.
Pamiętasz? Ty i ja...
To było silne.
Czyż nie?
Podobało ci się.
Lubiłaś to.
Kochałaś mnie.
Przypomnij sobie.
Moja dziewczynka.
Pamiętam, co zawsze szeptałeś mi do ucha.
„Nie zapomnij, Jeanne.
To nasza tajemnica.
Jeśli komuś powiesz,
tacie będzie przykro.
Umrze ze zgryzoty”.
To ty stworzyłeś potwora, którym się stałam. Latami mnie gwałciłeś...
i zabiłeś matkę na moich oczach.
Jeanne...
Robiłeś to Ninon?
Odpowiedz!
Jeanne była jedyna.
Przysięgam.
Przysięgam!
Nie pozwalałeś mi się z nią widywać.
Powtarzałeś, że jest zła.
Nie chciałem... Byłem chory.
Zniszczyłeś nam życie.
Musisz zapłacić.
Znikaj.
Wynocha!
Tak, kochanie?
Ja też.
Już jadę.
Kocham cię.
Mamo.
Zostanę ojcem.
Chodź tu.
Będę tatą.
Jedź do niej.
Jedź.
Do zobaczenia.
Tak...
Idź już.
Napisy: Stefania Kolanowska